ASML KAN HET NIET ALLEEN?

Groen licht voor de plannen van ASML. De o zo gewilde uitbreiding van de BIC campus in Eindhoven gaat er komen. En dat is goed nieuws voor de regio, mits het mkb ook een uitnodiging krijgt voor het feestje.

De groeiverwachtingen voor Nederland zijn de komende jaren beperkt. Een groeibriljant als ASML is dus meer dan welkom. Want laten we niet vergeten: ASML is een wereldspeler. Maar zelfs met alle slimme koppen in huis kunnen ze die volgende stap niet alleen zetten. Groei bij ASML betekent namelijk ook iets anders: druk op de regio. Op woningbouw, mobiliteit, voorzieningen en vooral op de ruimte voor andere bedrijven om mee te groeien.

Met het besluit van de Eindhovense gemeenteraad kiest de regio nadrukkelijk voor versnelling. Geen voorzichtige stap vooruit, maar een sprong: duizenden banen, nieuwe bedrijvigheid en een verdere versterking van Brainport als economische motor van Nederland. Dat getuigt van ambitie en bestuurlijke durf. Precies wat nodig is in een wereld waarin economische regio’s op wereldschaal concurreren op slimme en innovaties en human capital.

Maar die keuze legt ook iets bloot. ASML is misschien het vlaggenschip, maar er zitten nog veel meer schepen in de vloot. Grote bedrijven, toeleveranciers en het mkb vormen samen het fundament van Brainport. Zij investeren, innoveren en zoeken continu naar manieren om meer te doen met minder mensen. De kracht van de regio zit juist in dat samenspel.

En daar begint het te knellen. Want terwijl de ambities groot zijn, zoals verduurzaming, elektrificatie en uitbreiding, lopen steeds meer bedrijven vast op grenzen die ze zelf niet kunnen oplossen. Het stroomnet zit vol. Aansluitingen laten op zich wachten. Fysieke ruimte is schaars. Plannen worden uitgesteld of verdwijnen zelfs in de la. Ondernemers willen vooruit, maar missen de randvoorwaarden om door te pakken.

Dat is geen randprobleem, maar een fundamenteel risico. Want als een deel van het ecosysteem vertraagt, doet de rest onvermijdelijk mee. Groei bij de één kan niet zonder ruimte bij de ander.

De conclusie is simpel: als we kiezen voor groei, moeten we die keuze ook consequent doortrekken. Niet alleen ruimte voor de koplopers, maar voor het hele veld. Niet alleen plannen op papier, maar ook de infrastructuur die ze mogelijk maakt.

Want ASML kan het niet alleen.